Hier presenteren wij u de verhalen, ervaringen en herinneringen van gasten van ons pension. Laat u inspireren en vermaken door de meest uiteenlopende verhalen van onze favoriete vakantiegangers aan de Moezel. Een vakantie aan de Moezel heeft veel te bieden en kan op allerlei manieren worden ingevuld. Vakanties aan de Moezel kunnen ongelooflijk mooi zijn. Al onze gasten hebben een ander verhaal te vertellen en hebben hun eigen persoonlijke Moezelervaring of hoogtepunt mogen beleven. Neem even de tijd. U zult verrast zijn door de vele ervaringen hier aan de prachtige Moezel.

Vakantie aan de Moezel – ervaringen van onze gasten
De vakantie aan de Moezel als traditie
Onze Mosel-tour was al lang gepland. Als kinderen waren we vaak met het gezin op vakantie geweest aan de Moezel. In die tijd was vliegen voor een gezin van vijf personen nog pure luxe. Destijds was de Moezel een perfecte plek voor een vakantie. Na in de loop der jaren een beetje in de vergetelheid te zijn geraakt, had ik mijn vrouw nu overtuigd om weer eens op vakantie te gaan aan de Moezel.
We hebben snel een geschikte periode in de vroege zomer gezocht en vakantie aangevraagd voor deze vakantie. Vervolgens hebben we onze garage een update gegeven door e-bikes te kopen. We waren van plan om met de auto naar de Moezel te rijden en van daaruit elke dag kleinere fietstochten te maken. Het voordeel hiervan is dat we op een slechte dag ook in de lokale restaurants kunnen blijven of met de auto naar een andere plaats kunnen rijden. Mijn vrouw had van tevoren een aantal accommodaties gereserveerd, zodat we in totaal drie weken vakantie aan de Moezel konden doorbrengen. Begin juli konden we eindelijk aan onze tocht en onze vakantie aan de Moezel beginnen. We hebben de fietsendragers op de auto vastgebonden en zijn vanuit de regio Düsseldorf naar Rijnland-Palts aan de Moezel vertrokken.
De vakantie aan de Moezel kan beginnen
Onze eerste bestemming aan de Moezel was Cochem. Cochem is een bijzondere plaats. De burcht Reichsburg torent hoog boven de stad Cochem uit. Cochem valt op door een breed aanbod aan restaurants en winkels. Daarnaast worden er enkele zeer bijzondere vrijetijdsactiviteiten aangeboden. De klim naar de burcht is een kleine sportieve uitdaging, maar toeristen worden beloond met een prachtig uitzicht over dit deel van de Moezel. Het mosterdmuseum heeft een geheel eigen charme. De mosterdpotten die je daar kunt kopen, smaken anders dan de standaardmosterd uit de supermarkt. (Later ontdekten we dat we deze potten ook gewoon in Keulen konden bijvullen).
Door de bergachtige ligging konden we daar ook onze fietsen aan een stresstest onderwerpen. Het bergachtige landschap, altijd in de schaduw van het bos, staat in schril contrast met het vlakke Moezeldal. Na vier dagen hadden we Cochem voldoende bekeken. Achteraf gezien was onze volgende stop het hoogtepunt van onze reis langs de Moezel.
Vakantieappartement in Wolf aan de Moezel
Tussen Kröv en Traben-Traben had mijn vrouw voor ons een Vakantieappartement gehuurd. We hadden al eerder foto's van de omgeving op Google bekeken. Op deze plek omringt de Moezel bijna het kleine dorpje Wolf. Het panorama op deze plek is fenomenaal. Je hebt hier een 360 graden uitzicht op de Moezel. Omdat ik persoonlijk erg geïnteresseerd ben in geschiedenis, was het natuurlijk een ideale locatie aan de Moezel. Vlakbij liggen de overblijfselen van de ruïne Mont-Royal. De Franse koning Lodewijk XIV liet hier aan het einde van de 17e eeuw een enorme vesting bouwen. In het dorp Wolf aan de Moezel zelf bevinden zich de kloosterruïnes. De broeders van het gemeenschappelijke leven bouwden hier aan de Moezel in Wolf aan het begin van de 15e eeuw een klooster. Overblijfselen van de broederschap zijn in heel Duitsland te vinden.

Het klooster ligt midden in de natuur en vreemd genoeg erg ver van het dorp. Het uitzicht is fantastisch. Op aanraden van de dorpsbewoners hebben we gebruik gemaakt van het toenmalige mooie weer om een wandeling over de berg te maken. De wandeling was heerlijk. De groene weiden in combinatie met het bos hebben ons positief verrast. Als kleine snack hadden we van tevoren broodjes, druivensap met water, sinaasappelsap en blokjes kaas gekocht. In de prachtige zon konden we op de bergtop een kleine picknick houden en weer energie opdoen. Na nog een paar minuten wandelen keken we weer neer op het Moezeldal. Het uitzicht op Bernkastel-Kues en de wijngaarden gaf ons weer energie en dus brachten we nog een paar uur door in het romantische centrum van Bernkastel-Kues. Voor de terugweg kozen we voor de luie optie en namen we een toeristenschip om terug te keren naar wolf te bereiken.

Missie Mosel-Camino Wandelen tussen wijngaarden en prachtige natuur
Als fervent wandelaar zijn er talloze wandelpaden en mooie wandelroutes in deze wereld. Sommige routes vallen echter onder een speciale categorie. Deze wandelpaden lijken op een onderscheiding en het kost in eerste instantie echt moeite om deze projecten serieus aan te pakken. Voor mij persoonlijk hoort daar de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella in Spanje bij, die deels een lengte heeft van meer dan 800 kilometer. Om er een beetje in te komen en mijn vrouw Sarah van dit plan te overtuigen, wilden we eerst een testloop doen om er een gevoel voor te krijgen. Tijdens een korte zoektocht op internet kwamen we de „Mosel-Camino“ Jakobsweg Mosel Koblenz-Tier tegen. De overzichtelijke 197 kilometer langs de prachtige Moezelvallei en tussendoor nog enkele bezienswaardigheden. Veel verslagen van andere wandelaars stemden ons in de stemming voor een prachtige wandeltocht met een mooi uitzicht op de wijngaarden en door vele kleine dorpjes met hun eigen charme.
Ons project wordt gerealiseerd
Het startpunt van deze pelgrimsroute ligt in Koblenz. Het doel van onze onderneming is de benedictijnenabdij St. Mathias in Trier, overigens de oudste stad van Duitsland. Vanuit onze woonplaats Viersen konden we gemakkelijk met de trein naar Koblenz reizen. In Koblenz aan de Moezel maken we gebruik van de vroege ochtenduren om het keurvorstelijk paleis van Koblenz te bezichtigen. Het kasteel, dat direct aan de Rijn ligt, is gewoonweg ongelooflijk pompeus en elegant. Dankzij de gunstige ligging is het ook gemakkelijk om het Deutsche Eck te bezoeken. Direct aan de monding van de Moezel in de Rijn heeft de toerist een prachtig uitzicht. We besloten spontaan om ook nog even de vesting Ehrenbreitschein te bekijken, maar met de voorwaarde dat we daarna meteen aan de wandelroute zouden beginnen. De vesting Ehrenbreitschein is een echte aanrader voor een vakantie aan de Moezel of de Rijn. Helaas hadden we uiteindelijk niet genoeg tijd voor onze wandeling in het centrum. De eerste meters op de wandelroute waren gewoonweg een genot. De groene omgeving en het wandelen tussen bosopeningen in een afwisselende en begroeide omgeving verlaagden merkbaar onze hartslag en we voelden een soort innerlijke rust. Sarah was zo vrolijk en goedgehumeurd.

Onze eerste nacht brachten we door in een klein pension in Alken. De volgende ochtend begonnen we weer vol energie. Ik kan me echter één dag van de hele wandeltocht nog heel goed herinneren. 's Ochtends waren de wolken al dichtbij gekomen. Tegen de middag kwamen er echter af en toe zonnestralen door. Dit gaf Sarah en mij hoop en dus hadden we ons ten doel gesteld om ongeveer Bernkastel-Kues te bereiken. Met dit doel zouden we halverwege de totale wandelroute zijn.
Een regenachtige vrijdagavond met een gelukkig einde
De vakantie aan de Moezel was tot nu toe een groot succes. Elke dag werden we verwend met zon en aangename temperaturen. Na een uitgebalanceerd ontbijt kon ons die dag niets meer tegenhouden. Tegen de middag hadden we al 13 kilometer afgelegd. De vogels langs de weg spelen mee op ons lied. In de late namiddag klaarde het weer een beetje op en besloten we een pauze in te lassen op een groene weide vlak naast een koeienweide. Het moment leek ons zo vredig en ontspannend. Later hadden we spijt van deze pauze. De wolken trokken steeds meer samen en het zonnige en vredige landschap op de bergen tussen de Moezel werd steeds somberder. Het was voelbaar dat de regen ons elk moment zou verrassen. Volledig gedreven om onze dagetappe te halen, bleven we onverschillig. Tot het moment dat ons onbehaaglijke gevoel bewaarheid werd en de wolkendek brak. Warme zomerregen kwam op ons neer. Een wandeltempo veranderde in een langzame jog.
Toevluchtsoord Wolf aan de Moezel
Een snelle oriëntatie leerde ons dat we ons vlakbij het dorp Wolf aan de Moezel bevonden. We besloten snel dat we daar naar een verblijfplaats zouden gaan zoeken. Vanaf het wandelpad kwamen we bij Klooster van het dorps. Van daaruit konden we het dorp in de vallei zien liggen. In de aanvankelijke duisternis van de nacht en nog steeds marcherend in de stromende regen, liepen we de weg af naar de vallei. Ons oriëntatiepunt was de opvallende kerktoren van Wolf. We gingen ervan uit dat we in het centrum van het dorp zeker een herberg zouden vinden. Bij de kerk viel ons meteen het gele huis met de vele bloemen op. Gelukkig stond de gastvrouw voor de deur en verwelkomde ons stralend. Eindelijk gelukt, we hebben onderdak gevonden in pension Brigitte Henkel in Wolf aan de Moezel. We konden meteen onze kamer betrekken en kregen warme handdoeken. De gastvrouw Brigitte Henkel was zo vriendelijk om voor ons te informeren of we nog iets te eten konden krijgen in een restaurant in de buurt, met uitzicht op de Moezel. Onze dag in de regen leek gered.
Met de roeiboot op weg naar de Moezel
Ik heb mijn man leren kennen bij de roeivereniging van onze universiteit, dus het is niet verwonderlijk dat we onze oude passie nog steeds beoefenen. De Moezel is daarvoor een gunstig water. Het scheepvaartverkeer is niet te druk en op veel plaatsen zijn speciale aanlegplaatsen voor roeiboten voorzien. Met onze Emma, onze 14 jaar oude roeiboot voor twee personen, zouden we deze zomer de Moezel gaan verkennen. Mijn man keek vooral uit naar deze tocht, omdat hij de Moezel nog kent uit zijn kindertijd. Vroeger ging hij altijd met zijn ouders en zijn broer naar de Moezel om daar te genieten van de warme zomermaanden. In die tijd was vakantie in eigen land de enige mogelijkheid om aan de stress van alledag te ontsnappen en de Moezel was daar een heerlijke afwisseling.
Planning voor de vakantie aan de Moezel
Vooraf informeerde ik naar mogelijke overnachtingsmogelijkheden ter plaatse. Door de speciale aanlegplaats voor roeiboten en kano's was Wolf als mogelijke reisbestemming ideaal gelegen op onze beoogde route. In Wolf boekten we daarom bij Brigitte Henkel. Onze tocht begon in Konz. Het weer was prachtig in deze tijd van het jaar. De vakantie aan de Moezel werd een waar genot op het water. Met onze roeiboot wilden we elke dag ongeveer 30 kilometer afleggen. Met behulp van de stroming was deze afstand ook haalbaar. We hebben echt genoten van het feit dat we zo dicht bij de wilde stroming van de rivier waren. De vele indrukken van onze roeitocht staan me nog steeds levendig voor de geest. Op de derde dag kwamen we eindelijk langs Kröv en voeren we met onze roeiboot naar de kleine aanlegsteiger. Gelukkig was er aan de overkant een restaurant waar we heerlijk konden eten en onze honger konden stillen. Pension Henkel lag op slechts een paar minuten afstand. We werden stralend ontvangen door de eigenaresse van het pension, Brigitte Henkel. De rest van de late middag hebben we gezellig met mevrouw Henkel gepraat. Ze was gewoonweg verbaasd over onze aankomst met de roeiboot.
Anker lichten in Wolf aan de Moezel

Het was zeker ook dankzij onze inspanningen dat we die nacht allebei fantastisch hebben geslapen. Het ontbijt was heel liefdevol en gedetailleerd versierd. De kleurrijke bloemendecoratie sierde de vleeswaren. Na het ontbijt hebben we een kleine wandeling door het dorpscentrum gemaakt. De vele breukstenen huizen zijn mij persoonlijk het meest bijgebleven. Mijn man was meer enthousiast over de lunch. Over het geheel genomen vonden we het zo leuk dat we besloten hebben ons verblijf in Wolf aan de Moezel met een nacht te verlengen. Het afscheid de volgende ochtend deed ons een beetje pijn, maar we verlieten het dorp met nieuwe vrienden en prachtige herinneringen. De verdere tocht met de roeiboot voerde ons langs zwanenbossen, stuwdammen, schattige Moseldorpjes en natuurlijk langs vele wijngaarden. We hebben echt genoten van onze tocht langs de Moezel en zullen misschien volgend jaar nog eens een reis maken naar onze favoriete plekken aan de Moezel.
Familie komt samen | Vakantie aan de Moezel als jaarlijkse familiebijeenkomst
De vakantie aan de Moezel was waarschijnlijk ooit een onderneming van mijn opa in zijn jeugd. Inmiddels is de vakantie aan de Moezel een vaste traditie van onze familie geworden. Het zijn de mooie momenten en de herinneringen aan onze kindertijd die ons nu steeds weer met onze kinderen naar de Moezel drijven. Mijn twee broers en mijn zussen hebben inmiddels allemaal een eigen gezin gesticht en wonen niet meer in onze geboorteplaats in Noord-Holland. Daarom maken onze ouders elk jaar van de gelegenheid gebruik om ons in de zomer uit te nodigen voor deze familietraditie. Al meer dan 30 jaar boeken we daarbij het vakantieappartement bij Brigitte Henkel. In het begin huurden we het vakantieappartement nog bij de moeder van mevrouw Henkel. Het is een van de weinige momenten geworden waarop de hele familie samenkomt, en daarom is het ook taboe om deze vakantie kort van tevoren af te zeggen. De datum staat dus minstens een jaar van tevoren vast en is voor ons allemaal verplicht. Niemand weet het precies, maar waarschijnlijk zou vader nooit meer met ons praten als straf.
De familiereünie aan de Moezel
Zo pakten we vorig jaar weer alles in om twee weken vakantie aan de Moezel te kunnen genieten. Mijn twee dochters verheugden zich erop om oma en opa te zien. Ik verheugde me er daarentegen op om met de nieuwe auto naar de Moezel te mogen rijden. Het weer in de nazomer was heerlijk. De Moezel liet zich van haar mooiste kant zien. Ik was vergeten hoe vredig het aan de Moezel is. De eerste avond zat ik samen met mijn broers en mijn zus in de wijnboog. Samen dronken we vijf flessen wijn die we eerder bij de wijnboeren in het dorp hadden gekocht. Het was een erg gezellige avond en we praatten veel over de onzin die we als kinderen samen hadden uitgehaald. De volgende dag maakten we een wandeling naar Bernkastel-Kues. Voor de terugweg namen we een van de toeristenschepen. Mijn dochters waren moe en mijn vrouw Susanne leek ook een beetje uitgeput. Mijn moeder verraste ons met een gekookt avondmaal.
Oude gewoontes en een gezellige avond
's Avonds keken we allemaal samen een film in de woonkamer van het vakantiehuis. De volgende dagen maakten we een fietstocht, wandelden we langs de Moezel, maakten we een uitstapje naar Trier en Cochem of discussieerden we over geschiedenis en politiek in de wijnboog voor het vakantiehuis. Mijn dochters genoten ervan om met hun neefjes en nichtjes te spelen. Mijn ouders genoten ervan om ons te zien en tijd door te brengen met hun kleinkinderen. Ik vond onze fietstocht naar Zell bijzonder leuk.
Mijn zus houdt daarentegen van de wandelingen tussen de wijngaarden en de avonden op het erf van de wijnboer. Zoals altijd tijdens onze vakantie aan de Moezel hebben we samen een geweldige tijd gehad. Mevrouw Henkel vereerde ons af en toe met haar aanwezigheid en zo hebben we gezellig tot laat in de nacht een paar flessen wijn leeggedronken. De vakantiewoning heeft zijn eigen charme. De wijnstok voor het huis omhelst bijna het oude vakwerkhuis. Voor mij is het een bijzondere plek, zeker ook omdat ik er zoveel herinneringen aan heb. Na twee weken kwam er een einde aan onze mooie tijd aan de Moezel en begon mijn kleine gezin aan de terugreis. Tot slot zwaaiden we nog naar onze hartelijke gastvrouw mevrouw Henkel en beloofden we haar dat we volgend jaar zeker weer zouden komen.
Met hengel en wijnglas
Het vissen en daarmee de vakantie aan de Moezel was een van de mooiste en leukste vakantiebestemmingen om te vissen. In het verleden heb ik al veel plaatsen bezocht om daar in alle rust mijn hobby, vissen, uit te oefenen. Maar nog nooit heb ik zoveel plezier gehad als aan de Moezel. Mijn vrouw had van tevoren een aantal mooie pensions en accommodaties uitgezocht, zodat we op een ontspannen zondag samen een accommodatie konden uitkiezen. Vanuit Lindau hebben we met de auto ongeveer 4 uur gedaan om in het Moezeldal aan te komen. De plaats Wolf aan de Moezel werd mij aangeraden door vrienden. Wolf is een van de rustigste plaatsen aan de Moezel en belooft dus ongestoord vissen en goede wijn. Deze keer wilde mijn vrouw actief mee vissen en tussendoor een boek lezen.
Laat in de middag kwamen we aan in Wolf en betrokken we ons vakantieappartement. Mevrouw Henkel raadde ons een restaurant in de buurt aan waar we lekker konden eten. De volgende ochtend werden we gewekt door de zon. Na het ontbijt vertrokken we om eindelijk ontspannen te gaan vissen. Ik had van tevoren een vergunning geregeld en wist ongeveer wat ik in de Moezel mocht vangen. Na een tijdje hadden we onze eerste vangst in de koker. De baars was behoorlijk groot. Mijn vrouw was enthousiast dat we zo snel iets hadden gevangen. Zij associeert vissen altijd met urenlang wachten en veel geduld. (Dat is het eigenlijk ook.)
Samen vissen gaat het beste | Een nieuwe kennis
Vlak daarna kwam er een andere visser langs. Mijn vrouw raakte met hem in gesprek en merkte niet eens hoe snel de tijd voorbijging. 's Avonds nodigde de toevallige kennis ons uit en samen met zijn vrouw brachten we een heerlijke avond door. Hij vertelde uitgebreid over de vele mislukte visavonturen met zijn zoon en ik moest steeds hartelijk lachen. De volgende ochtend vertrokken we na het ontbijt samen om te gaan vissen aan de vijver van de vissersvereniging. Dit is een van mijn mooiste viservaringen. Tot de middag vingen we ongeveer 6 vissen.
We sloten de avond af met een barbecue direct aan de Moezel, waar we onze vangst met aardappelen en tzatziki aten. Halverwege vervulde ik ook de wens van mijn vrouw en reden we naar Trier om daar een dagje te winkelen. De laatste dagen bracht ik nog door met vissen achter de Wolfer Berg. Het uitzicht is prachtig en het uitzicht op de wijngaarden is ongeëvenaard. Al met al hebben we een heel fijne vakantie gehad in Wolf aan de Moezel. De hartelijke gastvrouw maakte onze aankomst gemakkelijker en ons vertrek later moeilijker. Veel nieuwe kennissen en gezellige avonden met wijn kenmerken mijn herinnering aan de Moezel. We zullen zeker snel weer terugkomen om met wijn te proosten op de grote visvangst.
